Poznań, 25 kwietnia 2012 r.

Szanowny Pan
Donald Tusk
Prezes Rady Ministrów
Warszawa

Szanowny Panie Premierze!

Niezmiernie rzadko korzystamy z korespondencji do Pana Premiera, jednak sprawa, którą chcemy poruszyć jest najwyższej wagi. Chodzi o podstawowe zasady dobrego gospodarowania pieniędzmi, które przecież pochodzą z naszych podatków.

Wczoraj, tj. 24 kwietnia 2012 r., media wielkopolskie doniosły o braku pieniędzy na dokończenie 5,5 km środkowego odcinka Zachodniej Obwodnicy Poznania, na którą czeka nie tylko prawie milion mieszkańców aglomeracji poznańskiej, ale także obywatele innych miast w Wielkopolsce i regionach sąsiednich, położonych na trasie drogi krajowej nr 11. Obwodnica bowiem ma być jej integralną częścią. W założeniu stanowi korytarz tranzytowy z północy na południe, co ma wiązać się ze skróceniem czasu dojazdu do takich ośrodków jak Piła, Koszalin oraz Kołobrzeg na północy, a Ostrów Wielkopolski czy Wrocław i Katowice na południu. Obwodnica ma obsługiwać jeden z najważniejszych dojazdów nad Bałtyk dla mieszkańców zachodniej i południowej Polski. Niestety, bez brakującego 5,5 km odcinka jest nieużyteczna i nie może spełnić swojej roli.

Pomimo wcześniejszych deklaracji, wypowiadanych także przez polityków wielkopolskiej Platformy Obywatelskiej, Ministerstwo Finansów nie znalazło 160 mln złotych, jakich brakuje na dokończenie obwodnicy. To co wiadomo w tej chwili, to fakt, że nie wiadomo kiedy ona powstanie.

Oznacza to kilka kolejnych ciężkich lat - korków w samym Poznaniu i okolicach, dodatkowych kosztów dojazdu do Piły czy Koszalina, tysięcy ton spalin emitowanych przez pojazdy stojące w korkach, wreszcie bezużyteczność odcinka północnego, który lada moment będzie oddany do użytku. Obwodnica jest ważna dla aktywizacji gospodarczej wielu gmin, także tych położonych dalej od Poznania, jednak znajdujących się w strefie oddziaływania drogi S11.
Naszym zdaniem to wysoka nieodpowiedzialność i marnotrawstwo już zainwestowanych pieniędzy.

Zarówno mieszkańcy Poznania jak i pozostałych zainteresowanych regionów od długiego czasu oczekują obwodnicy. Istnieje projekt, zmieniony po ustaleniach z mieszkańcami. Wszystko jest gotowe, potrzebne są tylko obiecywane finanse by zakończyć budowę tej bardzo ważnej inwestycji.

Nie wiemy, co stanęło na przeszkodzie, że nasi regionalni politycy nie podołali zadaniu przekonania Ministerstwa Finansów do przekazania pieniędzy na ZOP, przez co niejako zmusili nas do wysłania niniejszego listu.

FORUM PRZESTRZENI

Sześć miesięcy temu wspólnie z blogiem Ulepsz Poznań powołaliśmy do życia FORUM PRZESTRZENI. Platforma, w ramach której rożni ludzie i organizacje mogą wspólnie tworzyć i realizować projekty na rzecz rozwoju Poznania. Idea dokonania inwentaryzacji chodników idealnie wpisała się w profil działalności FORUM PRZESTRZENI.

IDEA KATALOGU

Idea katalogu zrodziła się podczas jednej z wielu przechadzek po Starym Mieście. Spacer ulicami Garbary, Dominikańską, Szewska i Żydowską zwrócił uwagę na różnorodność stanu i rodzaju nawierzchni chodników. Wówczas udało się doliczyć 9 różnych nawierzchni.
W tym momencie powstała idea dokonania inwentaryzacji obszaru Starego Miasta, stworzenia elektronicznej mapy, przeanalizowania sytuacji i docelowo zaproponowania katalogu posadzek miejskich.

INWENTARYZACJA

Obszar inwentaryzacji pokrył się w dużym stopniu z granicami ringu Stübbena. Został dodatkowo poszerzony o obszar Środki, Zagórza i Ostrowa Tumskiego. W sumie ok. 3 km² powierzchni  i ponad 66 km chodników. Tym bardziej cieszy nas fakt współudziału w projekcie kół naukowych poznańskich uczelni. Członkowie Studenckiego Koła Naukowego Gospodarki Przestrzennej na Uniwersytecie Ekonomicznym, Koła Naukowego Studentów Architektury i Koła Naukowego Studentów Budownictwa z Politechniki Poznańskiej, w sumie około 15 osób wyruszyło na miasto i dokonało inwentaryzacji obszaru. Razem zebraliśmy blisko 3 GB materiału fotograficznego (ponad 1000 zdjęć!) dokumentującego każdy chodnik obszaru opracowania. Udało nam się zidentyfikować 16 różnych rodzajów nawierzchni. Począwszy od asfaltu, betonowej kostki i płyt, skończywszy na granitach i praktycznie wszystkich kombinacjach wyżej wymienionych. Zdecydowanie ta sytuacja wymaga poprawy.

MAPA

Przy pomocy profesjonalnego oprogramowania GIS stworzyliśmy mapę składająca się z pięciu warstw:

 1. Rodzaje nawierzchni chodników

 2. Stan nawierzchni chodników

 3. Jezdnie pokryte brukiem

 4. Rozmieszczenie śmietników

 5. Rozmieszczenie ławek

Mapa zawiera wszystkie skatalogowane rodzaje chodników z uwzględnieniem ich stanu technicznego. Na wniosek Rady Osiedla Stare Miasto rozszerzyliśmy inwentaryzację o rozmieszczenie ławek i śmietników. Materiał ma pomóc w optymalnym rozmieszczeniu tych niezwykle istotnych elementów małej architektury i właściwym spożytkowaniu przewidzianych na ten cel w budżecie Rady Osiedla środków.
Pierwsza sesja radnych Starego Miasta poświęcona małej architekturze już się odbyła. Niezwykłą radość sprawił nam widok radnych pochylonych nad naszymi mapami, głowiących się nad najlepszą lokalizacją dla nowych ławek i śmietników. Cieszymy się, że możemy w jakimś stopniu pomóc w podnoszeniu jakości przestrzeni naszego Starego Miasta.

KATALOG NAWIERZCHNI

Aktualnie znajdujemy się na etapie analizy materiałów i wyciągania pierwszych wniosków. Chcemy docelowo stworzyć katalog nawierzchni i posadzek, który uwzględniałby uwarunkowania historyczne i przestrzenne najstarszej części naszego miasta. Mamy ogromną nadzieję na zacieśnienie współpracy z Zarządem Dróg Miejskich oraz Miejską Konserwator Zabytków, Panią Joanną Bielawską-Pałczyńską, która bardzo pozytywnie odniosła się do projektu. Niezwykle ważne jest dla nas również zdanie osób, które podobne prace projektowe wykonywały już lata temu! Udało nam się dotrzeć m.in. do prof. UAP Wiesława Krzyżaniaka, który wyraził chęć  podzielenia się z nami swoją nieocenioną wiedzą. Liczymy także na wsparcie Rady Osiedla Stare Miasto. Wierzymy, że wspólnie uda nam się osiągnąć zamierzony cel.

NASZYM ZDANIEM

Chodniki są bardzo ważnym elementem przestrzeni, którą w dużym stopniu kształtują. Każdy z nas potrafi wskazać charakterystyczny chodnik na św. Marcinie, czy typowe dla najstarszych ulic szerokie płyty granitowe otoczone drobniejszą kostką. Gdy wkraczamy na takie chodniki wiemy iż jesteśmy w miejscu szczególnym. Tego typu rozwiązania przyjmowane są w każdym mieście, które dąży do podkreślenia swojego dziedzictwa i wielowiekowej historii. Nie możemy się zgodzić, aby takie miejsca definiowała betonowa kostka brukowa znana z parkingów marketów czy stacji paliw. Chcielibyśmy jednak w tym miejscu podkreślić, iż jest wiele dobrych rozwiązań w centrum miasta, które wystarczy należycie rozpropagować. Widzimy iż sam Zarząd Dróg Miejskich podejmuje w tym kierunku usilne starania. Dowodem niech będzie świeżo wyremontowany chodnik na ulicy Szewskiej czy właśnie realizowany chodnik na placu Cyryla Ratajskiego.
Rodzaj nawierzchni powinien ściśle odwoływać się do historycznych i przestrzennych uwarunkowań. Chcielibyśmy dla przykładu aby „miasto średniowieczne” wyróżniał jeden typ chodnika, różny od np. Dzielnicy Cesarskiej. Dzięki temu każdy turysta, czy mieszkaniec, po uzyskaniu odpowiedniej informacji, będzie mógł łatwo odnaleźć się w przestrzeni naszego miasta.

Jak donoszą członkowie Stowarzyszenia Inwestycje dla Poznania, po wielu staraniach odnaleziono zaginionych panów, którzy niegdyś z nieposkromioną pasją oznaczali swoje terytorium obejmujące cały Poznań. Ich silne, pełne ekspresji i emocji przywiązanie do każdego fragmentu czystego, poznańskiego muru, wyrażają poprzez sztukę tak alternatywną, że nie potrafi znaleźć głębszego zrozumienia wśród mieszkańców miasta. Mimo tego, ten rodzaj sztuki ulicznej oddziałuje silnie na zmysły „mainstreamowych” użytkowników przestrzeni miejskiej. Pobudza emocje, uwalnia pierwotne instynkty. Typowy poznaniak widząc na zabytkowej kamienicy świeżutką pamiątkę pozostawioną w nocy przez jednego z poszukiwanych panów, podziwia ją zawsze z wypiekami na twarzy, czuje niespotykaną wcześniej pasję, by w końcu instynktownie wyrazić ją słowami: „k***a!”.

Niepojęte jest, w jaki sposób tajemniczy artyści potrafią z pomocą kilku kresek przedstawić pełen obraz, popularnego w sztuce motywu kobiety lekkich obyczajów.  Wszyscy je widzą w artystycznych podpisach POTSE, PIVE i ENEMY. Niewątpliwie jest to wyraz ich głębokiej miłości do miasta oraz wszystkich jego mieszkańców. Bardziej dociekliwi twierdzą, że tak właśnie POTSE, PIVE i ENEMY realizują swoje nocne pragnienia, gdyż widocznie NIE MOGĄ się spełnić w bardziej naturalny, charakterystyczny dla mężczyzn sposób...

Chcąc się tego dowiedzieć przeprowadzono zakrojoną akcję poszukiwawczą by odnaleźć naszych nieśmiałych dobroczyńców. I oto udało się! Jak się okazuje, trzej panowie nie mogli znaleźć już wolnej powierzchni płaskiej w granicach Poznania, gdyż wszystkie już wykorzystali do realizowania swojego libido.

Dlatego postępując zgodnie z najnowszymi trendami, wyruszyli w romantyczną podróż w poszukiwaniu domku ze skośnym daszkiem pod lasem, z własnym psem, kotem, kapciami i telewizorem. W końcu znaleźli krainę zwaną suburbiami gdzie „domki przy lesie” ciągną się aż po horyzont we wszystkich kierunkach świata.  Na wsi odnaleźli swój nowy dom, nową przestrzeń, nowych przyjaciół, którzy w pełni rozumieją ich pasje, gdyż sami od dawna znakują swoje małe, lecz kochane terytorium. Aż się łza w oku kręci! Każdy musi znaleźć swoje miejsce na świecie. Pozostaje nam tylko życzyć POTSE, PIVE i ENEMY wiele szczęścia z ich nowymi przyjaciółmi.